Een zichtbaar geraakte Ronald Koeman bleef na de uitschakeling tegen Marokko vierkant achter zijn opvallende keuze staan. De bondscoach ruilde het vertrouwde 4-3-3 in voor een defensief 5-2-3, en daar had hij geen spijt van. Zou hij het overdoen, dan deed hij precies hetzelfde.
Zijn redenering: Oranje had in de voorgaande wedstrijden te veel weggegeven, en dan is het aan de trainer om in te grijpen. Hij noemde zich een fan van het systeem, en benadrukte dat het geen noodgreep was.
De kritiek die meteen losbarstte, raakte hem zichtbaar. Heel Nederland had om vijf verdedigers gevraagd, zo verzuchtte hij, en toen hij dat deed, kreeg hij er alsnog kritiek op. "Achteraf heeft iedereen de waarheid," zei een getergde Koeman.
Volgens hem zat het Oranje ook tegen, vooral in de strafschoppenserie. De tweede Marokkaanse penalty noemde hij een bizar en psychologisch belangrijk moment, waarbij keeper Bart Verbruggen de bal met zijn eigen hak alsnog binnen tikte. Drie van de vijf gemiste strafschoppen waren er volgens hem simpelweg te veel. Justin Kluivert kwam nog binnen de lijnen als geroutineerde nemer, maar miste net als Quinten Timber en Crysencio Summerville.
Verbeterpunten zag Koeman ook. Oranje zakte op momenten te ver terug en gaf te veel ruimte weg tegen een kwalitatief sterk Marokko. Tegelijk vond hij dat er ook goed verdedigd werd.
Over zijn eigen toekomst als bondscoach wilde hij nog niets kwijt. Dat soort gedachten kwamen pas vanaf de dag erna, zei hij, en het moment om daar iets over te zeggen was er nog niet.
